و ارشاد خلق ميكرد و مدت شصت سال در جامع عتيق وعظ فرمود و نصيحت بندگان كرد و وظايف طاعت و بشارت عبادت بجاى آورد و به نيكوئى منظور نظر حق تعالى گشته بود و توفيق يافته و در مسعوديه نيز وعظ ميگفت و او را وجدى و ذوقى و گريهء بود در اثناى وعظ ، كه اثر ميكرد در دلها و رغبت ميكردند بانفاس او و او را خلوات و مجاهدات بود و دعاهاى مستجاب داشت كه اثر آن بر مسلمانان ظاهر شده بود و ببركت او به راه يقين ميرسيدند و نور دين ميديدند و در سال هفتصد و شصت و دوم « 109 » از هجرت متوفى شد و او را دفن كردند در پس پشت پدر رحمت الله عليه . مؤلف كتاب ميگويد در آن بقعه از فرزندان عالم او بسيارى دفن كرده‌اند « 110 » . مترجم كتاب عفى الله عنه ميگويد پسر عالم او امير جلال الدين ديدم و وعظ او شنيدم در مسجد عتيق و چند نوبت در راهها ديدم كه هر مريدى كه با وى بودى از پيش او ميرفتند گويا بر طريقه سنت ياران را پيش ميكرده است و پسر رشيد او امير اسمعيل و امير مظفر الدين نيز از واعظان خوش‌نفس بودند و در آن بقعه آسوده‌اند رحمت الله عليهم . شيخ زين الدين محمد كسائى « 111 » واعظى عالم مؤقر و معتبر مجاهد بود . در راه دين امر بمعروف و نهى از منكر « 112 » ميكرد وعظ ميفرمود در مسجد جمعه بغدادى و خطابت آنجا را داشت و مصنفات بر شيخ صدر الدين مظفر باغنوى « 113 » خواند و دختر شيخ خواست و فرزندان از وى

--> ( 109 ) - در شد الازار هفتصد و شصت و سوم آمده است ( توفى سنه ثلاث و ستين و سبعمائه ) . ( 110 ) - اصل عبارت مؤلف كتاب ميگويد . . . . . . در شد الازار وجود ندارد . ( 111 ) - مد - شيخ نور الدين محمد كسائى - الشيخ زين الدين محمد بن ابى بكر الكسائى ( شد الازار ) محتمل است كه صاحب ترجمه پسر صاحب ترجمه ( شيخ جمال الدين محمد بن ابى بكر بن محمد مقرى كسائى ) باشد يا برادر او - نقل باختصار از حاشيه شد الازار . ( 112 ) - مد : امر معروف و نهى منكر . ( 113 ) - براى شرح‌حال وى بصفحات بعد رجوع شود .